Ustalanie opłaty za wykonanie postanowienia o udzieleniu ubezpieczenia

Zgodnie z uchwałą podjętą przez Sąd Najwyższy podstawą ustalenia opłaty dla komornika za wykonanie postanowienia o udzieleniu ubezpieczenia powinna być wartość roszczenia które zostało określone przez wierzyciela we wniosku. Powodem podjęcia tej uchwały było zagadnienie prawne przedstawione w Sądzie Najwyższym przez sąd drugiej instancji w stanie faktycznym.

Zagadnienie traktowało o sprawie, w której komornik po wykonaniu postanowienia o udzieleniu ubezpieczenia określił koszty jego postępowania jako 5.797.80 zł. Było to 2% kwoty wynikającej z tytułu zabezpieczenia; wartość ta odpowiadała wartości zgłoszonego przez wierzyciela roszczenia pieniężnego. Dłużnik złożył skargę, w wyniku której sąd pierwszej instancji zadecydował o obniżeniu kosztów postępowania do 326 zł, wskazując przy tym, że wysokość opłaty egzekucyjnej powinna być uzależniona od roszczenia, które zostało w rzeczywistości ubezpieczone – konkretniej, od jego wartości. Komornik w całej tej sprawie złożył własne zażalenie, które zostało z kolei uwzględnione przez sąd drugiej instancji. W toku sprawy pojawiły się poważne wątpliwości dotyczące tego, która dokładnie wartość powinna stanowić podstawę do ustalenia wysokości opłaty dla komornika za wykonanie postanowienia o udzieleniu ubezpieczenia. Sąd Najwyższy na samym wstępie swojej decyzji wskazał, że ustawa z roku 1997 o komornikach zawiera konkretne przepisy dotyczące wysokości opłat dla komorników za wykonywanie czynności egzekucyjnych. Przepis ten był jednak wielokrotnie zmieniany oraz nowelizowany na przestrzeni lat. W swoim obecnym brzmieniu przepis ten ma charakter czysto fiskalny, zatem jego dokładna interpretacja może zostać przeprowadzona wyłącznie w oparciu o treść całego przepisu. Sąd Najwyższy w oparciu o powyższe argumenty zadecydował, że ustalenie wysokości opłaty dla komornika za wykonanie postanowienia o udzieleniu ubezpieczenia powinno być uzależnione od uiszczenia przez wierzyciela opłaty, która może być obliczona w stosunku do wartości roszczenia, o którym była mowa we wniosku. Bardzo ważny jest fakt, że Sąd Najwyższy podkreślił, iż w przepisie nie znalazła się żadna regulacja mówiąca o tym, że wysokość opłaty należnej komornikowi powinna być uzależniona od wyników jego działań. W opinii Sądu Najwyższego przepis skonstruowany jest w taki sposób, że wykonywanie postanowienia o udzieleniu ubezpieczenia powinno interpretować się jako podjęcie przez komornika wszystkich legalnych i dopuszczonych w prawie działań koniecznych do wykonania postanowienia o udzieleniu ubezpieczenia.

Zgodnie z tą opinią pod tym hasłem nie mogą kryć się jedynie te czynności, które w praktyce przyniosły zamierzone efekty. Sąd Najwyższy zwrócił przy okazji uwagę na to, że wykonanie postanowienia o udzieleniu ubezpieczenia ma charakter wyłącznie tymczasowy. Z tego też powodu w zależności od konkretnego przypadku może on niekiedy być ograniczany lub zmieniany na różne sposoby. Ponadto już po wykonaniu takich działań niemożliwe jest ustalenie opłaty wniesionej przez wierzyciela i na jej podstawie określenie wysokości wynagrodzenia dla komornika, zwłaszcza w odniesieniu do skuteczności jego działań.

O serwisie

Na naszej stronie dowiesz się jak wygląda zawód księgowego , jakie są technologie mobilne we współczesnej księgowości oraz wiele innych ciekawostek. Zapraszamy do czytania

Kontakt

kontakt@eurodoradca.pl

Galeria